Roan Claes

De soundcheck is het moment waarop de theorie van het ontwerp de praktijk van de ruimte ontmoet. Wat op tekening dekking gaf, blijkt in de zaal net anders te vallen.

Wat er gecontroleerd en bijgesteld wordt: • Dekking: klinkt het achterin en aan de zijkanten net zo goed als in het midden • Balans tussen tops en sub, zodat het vol klinkt zonder te dreunen • Monitoring: horen de artiesten op het podium wat ze nodig hebben • Kopruimte, zodat de harde momenten niet in het rood lopen • De reflecties van de ruimte, en waar het geluid dus weggehouden moet worden

Een belangrijk voorbehoud: een lege zaal klinkt anders dan een volle. Publiek absorbeert geluid, vooral in het hoog. De soundcheck is dus het startpunt, niet het eindresultaat.

Een systeem dat op de verkeerde plek staat, is met geen enkele instelling recht te trekken. Daarom gaat de aandacht bij de opbouw eerst naar plaatsing.

De volgorde op locatie: • Bepalen waar het publiek staat, en de tops daarop richten • De sub plaatsen op een positie die werkt en niet in de looproute staat • De stroom verdelen, zodat versterking en licht elkaar niet storen • De kabelwegen leggen naar de mengpositie en het podium • Aansluiten, testen en pas dan afregelen

Dat lijkt vanzelfsprekend, maar het is precies de volgorde die onder tijdsdruk als eerste sneuvelt. Vasthouden aan die volgorde is wat het verschil maakt tussen een systeem dat werkt en een systeem dat alleen aanstaat.