Daan Aerts

Een evenement begint zelden met een materiaallijst. Het begint met wat er moet gebeuren en met een locatie die daar niet voor gebouwd is. Het technisch ontwerp is de stap ertussen.

Wat daarin vastgelegd wordt: • Welke posities er zijn voor licht, geluid en beeld, en wat de constructie op die punten draagt • Hoeveel stroom er nodig is, verdeeld over welke groepen • Waar het publiek staat, en of het beeld en het geluid daar kloppen • Waar de mengpositie komt, en of de operator daadwerkelijk ziet wat hij bedient • Welke momenten in het programma de zwaarste inzet krijgen

De waarde zit in het moment: al deze keuzes zijn goedkoop op papier en duur op de opbouwdag. Een ontwerp dat vooraf klopt, bouwt in de helft van de tijd op.

Op een productiedag botsen disciplines om ruimte en tijd. Rigging moet klaar zijn voordat licht erin kan, licht moet hangen voordat het gericht kan worden, en geluid heeft de vloer nodig op het moment dat de lichtcrew er ook staat.

De projectleider houdt daar de volgorde in: • De opbouwvolgorde, zodat disciplines elkaar niet blokkeren • Het contact met de locatie of de huistechniek over posities, stroom en tijden • Het aanspreekpunt voor de opdrachtgever, ook tijdens de opbouw • De doorloop voordat het publiek binnen is • De afbouwplanning, die net zo goed tijd kost als de opbouw

Voor de opdrachtgever betekent het één nummer in plaats van vijf, en iemand die de hele dag overziet in plaats van alleen zijn eigen discipline.

Licht is de discipline waar het snelst zichtbare winst te halen valt. Dezelfde ruimte, dezelfde muziek en hetzelfde publiek voelen totaal anders aan bij een ander lichtbeeld.

Wat dat in de praktijk vraagt: • Een ontwerp dat per moment weet wat het wil zijn, niet één stand voor de hele avond • Rust, want zonder rustige momenten bestaat er geen piek • Koppeling met beeld en effecten, zodat de disciplines elkaar versterken • Bediening op de avond zelf, of een programmering die de scenes vastlegt

Bij een programma met wisselende acts is live bediening bijna altijd beter; bij een voorstelling met vaste cues is vooraf programmeren de betere keuze. Welke van de twee bij je programma past, is een van de eerste vragen die we stellen.